Noworodki urodzone z ciąży mnogiej wykazują często niedobory ciężaru ciała, czasem nawet wzrostu (tzw. objawy dystrofii) wskutek niedożywienia w okresie życia płodowego. Ich ciężar urodzeniowy jest niższy niż wynikałoby to z okresu trwania ciąży. Ponadto ciąża mnoga często kończy się porodem przedwczesnym i dziecko w tych wypadkach jest również wcześniakiem.

Nakładanie się tych dwu cech jednocześnie stwarza szczególne trudności w rozwiązywaniu problemu żywienia tej grupy dzieci. Wykazują one w porównaniu z noworodkami donoszonymi, urodzonymi z prawidłowym ciężarem ciała, zwiększone zapotrzebowanie na energię i składniki pokarmowe: białko, tłuszcz, węglowodany, składniki mineralne i witaminy.

To zwiększone zapotrzebowanie jest z jednej strony związane z koniecznością uzupełniania niedoborów powstałych w okresie życia płodowego, z drugiej strony z szybkim tempem wzrostu wcześniaków, porównywalnym z tempem wzrostu płodu.

Zazwyczaj nie karmimy wcześniaka częściej niż 7 razy na dobę, w odstępach trzygodzinnych między posiłkami, z 6-godzinną przerwą nocną. Karmienie nawet najmniejszych i najsłabszych wcześniaków w 4-godzin-nych odstępach jest uzasadnione prawami fizjologii przewodu pokarmowego. U wcześniaków w pierwszym okresie życia zdolność trawienia soków żołądkowych jest obniżona w porównaniu ze zdolnością trawienną niemowląt. Pokarm naturalny zatrzymuje się w żołądku wcześniaka najmniej 2 i pół godzinyp a mieszanki z mleka krowiego najmniej 3 godziny.

Udowodniono, że czas przebywania pokarmu w żołądku nie skraca się przy podawaniu mniejszych porcji. Często karmienie nawet niewielkimi porcjami pożywienia powoduje zaburzenia w prawidłowym rytmie czynności ruchowych i trawiennych przewodu pokarmowego, następuje przepełnienie żołądka i wymioty. Ustrój wcześniaka potrzebuje do swego prawidłowego dojrzewania warunków jak najbardziej zbliżonych do tych, które miał w łonie matki, a głównie spokoju i snu. Regularne, 7-razowe karmienie zapewni mu spokój i pozwoli łatwiej przystosować się do otaczającego świata, przez wypracowanie odpowiednich odruchów warunkowych.
Przy regularnym karmieniu wytwarza się nawet u bardzo małych wcześniaków odruch warunkowy,, na czas”. Woznaczonych godzinach karmienia zjawia się uczucie głodu, objawiające się najpierw szukaniem pokarmu i ssaniem piąstki, a w razie niezaspokojenia głodu ? krzykiem. Objawy te występują wyraźnie około 2?3 tygodnia życia i potwierdzają dobre rokowanie, świadcząc o tym, że dziecko przeżyło szczęśliwie okres
adaptacji i wstąpiło w okres intensywnego wzrostu. Dowodzi tego także jednoczesny przyrost ciężaru ciała.
Z obserwacji najmniejszych wcześniaków również wynika, że siły tych dzieci w okresie pierwszych 2?4 tygodni są jakby w okresie uśpienia. Gdy minie okres tzw. żółtaczki fizjologicznej, dzieci te przechodzą w stan dużej aktywności, co wyraża się zwiększoną ruchliwością, lepszym przystosowaniem się do zmiennych warunków środowiska zewnętrznego, dobrym łaknieniem i szybkim przyrostem ciężaru ciała. Zapotrzebowanie na kalorie i na poszczególne składniki pokarmowe w tym okresie szybko wzrasta.
Od siódmego dnia życia należy dzieciom podać wit. C w ilości 50 mg na dobę (72 tab.) i wit. B, (1 tabl.). Dla zapobieżenia krzywicy od drugiego tygodnia obowiązkowo podaje się preparat wit. D3. Ze względu na szybsze tempo wzrostu wcześniaka i związanez tym większe zapotrzebowanie ? dawki codzienne wit. D3 są wyższe niż dla dziecka donoszonego i wynoszą około 2000?4000 j./dobę. Dawkę tę regulować powinien pediatra opiekujący się dzieckiem.
Od ósmego tygodnia życia podaje się dziecku żelazo, ponieważ wcześniaki przychodzą na świat bez zapasu tego pierwiastka. Profilaktyka ta jest konieczna, w przeciwnym razie wcześniak szybko zapada na niedokrwistość. Dawkę żelaza ustala lekarz.
Miarą właściwego postępowania z wcześniakiem jest tempo przyrostu ciężaru ciała. Dzieci z niskim ciężarem powinny być ważone codziennie, nie osiągają zwykle swojego ciężaru urodzeniowego przed upływem trzeciego tygodnia życia. Nie powinno to niepokoić rodziców, gdyż tygodniowy przyrost ciężaru ciała w tym czasie wynosi 120?150 g.
Większe wcześniaki powinny być ważone 2 razy w tygodniu. Zbyt szybki lub gwałtowny wzrost ciężaru w pierwszych tygodniach życia powoduje, że w następnym okresie ciężar nie zmienia się, a nawet może nastąpić spadek.