Jak wykazały badania psychologiczne, w wielu przypadkach wcześniaki rozwijają się zupełnie prawidłowo, chociaż wszystkie mają opóźnienia w rozwoju psychoruchowym w pierwszych miesiącach życia.

Opóźnienia te wiele dzieci wyrównuje w drugim półroczu życia i nie rzutują one na ich dalszy rozwój. Jednak u niektórych wcześniaków obserwuje się różnorakie zaburzenia w rozwoju psychoruchowym o charakterze trwałym. Spotyka się m. in. przypadki opóźnienia w rozwoju umysłowym, nadpobudliwość psychoruchową z zaburzeniami koncentracji uwagi i sfery uczuciowej, opóźnienia rozwoju mowy, a nierzadko zaburzenia nerwicowe.
Najczęstsze są przypadki nadpobudliwości psychomotorycznej i zaburzenia rozwoju uczuciowego, co prawdopodobnie nie tyle jest spowodowane nieznacznym uszkodzeniem układu nerwowego, co niewłaściwym oddziaływaniem środowiska, np. nadmierna opiekuńczość i koncentracja uwagi rodziców na dziecku lub jego ?odrzucenie”, spychanie obowiązków związanych z jego wychowaniem na osoby obce.
Dzieci urodzone przedwcześnie powinny przez pierwsze trzy lata pozostawać pod obserwacją lekarza i psychologa, jeżeli ich opóźnienia rozwojowe nie zostały wyrównane w pierwszym półroczu życia.