W naszym klimacie „najzdrowsza” jest wtedy, gdy jawi się jako złota jesień, tj. gdy jest dużo słońca, a mało wiatrów i opadów, temperatura w dzień nawet do ok. 20°C, ale noce chłodne. Stopniowo krótsze stają się dni, a dłuższe noce, a więc następuje zmniejszenie ilości promieni ultrafioletowych.
Najprzykrzejszym miesiącem w naszym klimacie bywa często listopad, a z nim deszcze i „szarugi” jesienne. Jesień to pełnia dojrzewania owoców i wielu warzyw, co stanowi „spiżarnię” witaminową i dla naszego organizmu.

Fizjologia człowieka jesienią

Wszystkie procesy fizjologiczne nastawione są na przyszłą zimową stabilizację. Następuje między innymi:

• stopniowy wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
• szczyt wzrostu witaminy C w organizmie.

Typowe jesienne schorzenia:
Zaostrzenie:

• W okresie silnych wiatrów (listopad) choroby wieńcowej serca,
• choroby wrzodowej dwunastnicy,
• schorzeń reumatycznych,
• w końcu jesieni — przewlekłych bronchitów.

Wzrost zachorowań:

• na wirusowe zapalenie, wątroby,
• w okresach deszczowych na tzw. „przeziębienia”.
• U dzieci często zachorowania na szkarlatynę.
• Szczyt zatruć grzybami.

Zachowanie zdrowego człowieka

Jesienią człowiek jest jeszcze dość ruchliwy (koniec urlopów, grzybobranie), a więc także jego kondycja fizyczna jeszcze dobra. Jeśli jesień jest słoneczna, dużo czasu spędza na powietrzu (działka, ogródek). Obficie korzysta z naturalnych witamin zawartych w owocach i jarzynach, a także przygotowuje ich zapasy na zimę (przetwory). Narażony jest na zatrucie grzybami.