Noworodek, gdy zostanie oddzielony od matki w momencie odcięcia pępowiny, zaczyna swoje nowe, samodzielne życie. Okres porodu jest najtrudniejszym i najbardziej niebezpiecznym okresem życia dziecka. Matka zapewniała dziecku w życiu płodowym w środowisku wewnątrz-macicznym dobre warunki dzięki łożysku. Po urodzeniu mały człowiek musi podjąć trud samodzielnego oddychania, regulowania przemian wodno-elektrolitowych ustroju, musi zacząć się odżywiać i wydalać produkty spalania. Jego układ krążenia przestawia się na zupełnie nowe tory. Musi więc wykonać zawiłe zadanie przystosowania się do nowych warunków poza łonem matki. Noworodek daje sobie na ogół radę z tymi trudnościami. Lekarz pediatra oceniający stan dziecka po urodzeniu może w przeważającej liczbie porodów powiedzieć szczęśliwej matce, że urodziła zdrowe dziecko. Aby ocenić stan nowo narodzonego dziecka należy wziąć pod uwagę przede wszystkim funkcjonalność układu oddechowego i krążenia, kolor skóry i napięcie mięśni.