Narządy zmysłów noworodka nie są całkowicie wykształcone. Oczy noworodka są zamknięte.

Matki często wyrażają niezadowolenie, że po urodzeniu nie mogą zobaczyć oczu dziecka. Jest to stan normalny.

Po kilku dniach noworodek zaczyna otwierać oczy i matka może je zobaczyć. Oczy noworodków są podobne ? niebieskie ? gdyż tęczówki nie mają barwnika. Źrenice noworodka reagują na światło, ale dziecko nie widzi. Jasne światło ?rzucone” nagle na oczy powoduje skurcz mięśni powiek i zaciśnięcie oczu. Ruchy gałek ocznych są nieskoordynowane ? podobne do oczopląsu. Często obserwuje się zez, który powoli ustępuje.
Po 10 dniach życia możemy stwierdzyć reakcję noworodka na źródło światła, wyrażającą się skręceniem główki w kierunku światła. Gdy wolno zbliżamy noworodka do łagodnego źródła światła, np. do okna, początkowo zaciska on powieki, a po przystosowaniu się ? otwiera je. Po wolnym odwróceniu noworodka o 180° orientuje się on w położeniu źródła światła i zwraca w jego kierunku oczy.
Przy końcu pierwszego miesiąca życia, w następstwie rozwoju narządu wzroku, zaczynają się wytwarzać odruchy wzrokowe warunkowe.

Początkowo pojawia się zdolność ustalania spojrzenia na ruchomym lub błyszczącym przedmiocie. Zdolność śledzenia przedmiotu mają tylko niektóre noworodki. W pierwszych dniach życia noworodek źle słyszy, gdyż jamę bębenkową wypełnia śluzowata ciecz.
Noworodek zaczyna reagować na dźwięki dopiero w końcu pierwszego miesiąca życia.
Zmysł smaku rozwinięty jest dobrze. Smak słodki i kwaśny pobudzają odruch ssania. Smak gorzki i słony hamują go, o czym warto pamiętać przy doborze pożywienia dla matki karmiącej.
Węch jest rozwinięty słabo, noworodek reaguje jednak na silne zapachy.
W chwili urodzenia dotyk rozwinięty jest dobrze, szczególnie w okolicy ust, oczu, głowy i części podeszwowej stóp. Wrażliwość na ciepło i zimno wykształcona jest dobrze, natomiast na ból jest wyraźnie mniejsza.