Wiadomo, że wiele dzieci ulega nieszczęśliwym wypadkom i wiele z nich z tego powodu umiera. Rozwój motoryzacji sprzyja wzrostowi liczby wypadków drogowych. Nieuwaga bywa niekiedy przyczyną oparzeń dziecka. Brak zabezpieczenia leków, które stają się dostępne dla dziecka ? to najczęstsze przyczyny wypadków.

Zajęcia plastyczna, do których zaliczamy: rysowanie, malowanie, lepienie, wycinanie ? to zabawa i jednocześnie pierwsze przejawy twórczego działania dziecka.

Zabawy dydaktyczne stanowią taki rodzaj zabaw, w którym chcemy “czegoś” dziecko nauczyć, pobudzić jego rozwój umysłowy. Są one projektowane przez dorosłego i wymagają rozwiązania przez dziecko jakiegoś zadania.

Zabawy tematyczne to zabawy “w coś”, na jakiś temat: w dom, w sklep, w lekarza, we fryzjera itp. W drugim roku życia są one jeszcze bardzo ubogie. Na tym etapie nazywamy je zabawami naśladowczymi.

Zabawy konstrukcyjne to zabawy, w wyniku których powstaje “coś”, jakiś wytwór sporządzony rękami dziecka lub przy użyciu narzędzi. Rezultatem działania dziecka jest na przykład budowla z klocków.

Zabawy manipulacyjne są najprostszym, występującym już w niemowlęctwie sposobem bawienia się. Polegają one na wykonywaniu prostych, wielokrotnie powtarzanych czynności ruchowych, które nie prowadzą do żadnych wytworów.

Zabawy ruchowe są to takie zabawy, które wymagają pewnego wysiłku, sprawności fizycznej, poruszania się, czyli lokomocji. Możemy do nich zaliczyć: popychanie i ciągnięcie zabawek, wchodzenie na drabinki, chodzenie po niskich ławkach, zabawy z piłką itp.

Tak jak później nauka i praca, tak we wczesnym dzieciństwie potrzebna jest człowiekowi zabawa, by mógł się prawidłowo rozwijać i przystosować do wymagań życia społecznego.
W drugim roku życia dziecko chętnie bawi się z dorosłym, który dostarcza mu pomysłów do zabawy i pomaga mu ją organizować. Naśladując dorosłego w zabawie, w sposobie posługiwania się przez niego zabawkami, uczy się dziecko samodzielnego organizowania sobie zajęć.

Prezentujemy przykładowe jadłospisy dla dzieci w drugim i trzecim roku życia na wszystkie pory roku.

Małe dziecko nie potrafi być bezczynne, dlatego jego ręce stale są czymś zajęte. W trakcie tej nieustającej pracy rąk doskonalą się ruchy dziecka, ich szybkość i precyzja.

Najważniejszym postulatem w pielęgnowaniu dziecka jest czystość. Matka powinna dbać o porządek w mieszkaniu, zwłaszcza w pomłeszczeniach, w których przebywa dziecko.

Dziecko niespokojne, wiercące się, często zmieniające zajęcia, nie kończące ich ? to niekoniecznie dziecko źle wychowane.

W drugim i trzecim roku życia często obserwujemy takie reakcje, jak: upór, negatywizm, agresja wyrażająca się gryzieniem, kopaniem, niszczeniem zabawek, pluciem, rzucaniem się na podłogę, odmawianiem wykonania poleceń.

Dzieci mało aktywne, bierne, są mało samodzielne, nie organizują sobie zabaw, zdają się chętnie na innych. Mają też duże trudności z nawiązywaniem kontaktu społecznego z innymi ludźmi.

“Nerwowość” to termin wieloznaczny. Najczęściej rozumie się pod nim wzmożoną pobudliwość, większą wrażliwość na niekorzystne bodźce psychologiczne środowiska, skłonność do reakcji nerwicowych.

Tętno noworodka zaraz po urodzeniu jest zbliżone do rytmu płodowego serca, czyli bardzo szybkie: 170?180/minutę. Spada ono w pierwszej dobie do 120 uderzeń na minutę i na tym poziomie utrzymuje się w najbliższym okresie życia.

Matka zapomina o trudach rodzenia, gdy usłyszy pierwszy krzyk swego dziecka. Jest to niesłychanie ważny moment życia, świadczący o rozpoczęciu samodzielnego oddychania.

Opanowanie przez niemowlę trudnej sztuki stania, a potem chodzenia, stwarza konieczność podjęcia dodatkowych środków ostrożności w celu zwiększenia bezpieczeństwa dziecka.

W IV kwartale życia dziecko osiąga już umiejętność dość precyzyjnego posługiwania się rękami (chwyt pęsetkowy).

Niemowlęta, których rozwój ruchowy jest przyśpieszony, zaczynają chodzić już w IV kwartale. Większość z nich jednakże raczkuje.