Większość prawidłowo wychowywanych dzieci w drugim roku życia kontroluje już swoje czynności fizjologiczne i zgłasza potrzebę ich załatwienia. Czasem dzieje się to po fakcie, coraz częściej jednak woła w odpowiedniej chwili i zdążymy wysadzić je na nocnik. (czytaj dalej…)

Dwulatek wiele już wie o swoim najbliższym otoczeniu. Żywo interesuje się wszystkim tym, co dzieje się dookoła. Ta ciekawość, duża aktywność w poznawaniu otoczenia, szczególnie nowych przedmiotów, jest przejawem naturalnej, wrodzonej tendencji poznawczej każdego dziecka. (czytaj dalej…)

Drugi rok życia to okres, w którym dziecko opanowuje umiejętność chodzenia. Początkowo “kroczy” ono niepewnie na szeroko rozstawionych nogach, unosząc wysoko stopy i wykonując wiele dodatkowych, niepotrzebnych ruchów (wysuwanie języka, marszczenie czoła). Kroki dziecka są krótkie, głowa pochylona do przodu, ręce szeroko rozstawione. (czytaj dalej…)

Między dwunastym a osiemnastym miesiącem życia dziecka kształtują się już ostatecznie jego umiejętności związane z pozycją stojącą. Dziecko potrafi bez pomocy wstawać, przykucać, klękać. Półtoraroczne dziecko umie też stawać na palcach. Łatwo możemy to sprawdzić, proponując mu zdjęcie wysoko umieszczonej zabawki. (czytaj dalej…)

W drugim roku życia obserwuje się zwolnienie tempa rozwoju fizycznego i przyrostu ciężaru. Ciężar dziecka rocznie wzrasta o około 2,5 kg, natomiast długość ciała — od 10 do 12 cm. W związku z szybkim tempem wzrostu zmieniają się proporcje ciała: wydłużają się kończyny, sylwetka staje się smukła, tkanka tłuszczowa jest mniej obfita. Przyśpieszenie tempa wzrostu wpływa na demineralizację kości; dziecko ponownie staje się podatne na krzywicę. Konieczne w tym okresie jest dalsze stosowanie witaminy D. (czytaj dalej…)

Pierwsze urodziny dziecka, to doskonała okazja do podsumowania jego osiągnięć — co potrafi, czego nauczyło się w okresie niemowlęcym. Roczne dziecko już nie tylko stoi, ale i wstaje samo. (czytaj dalej…)

Kolacja — powinna być posiłkiem gotowanym. W skład kolacji powinny wchodzić te produkty, które podane są w dziennej racji pokarmowej, a nie zostały wykorzystane w poprzednich posiłkach w ciągu dnia. (czytaj dalej…)

Podwieczorek — jest posiłkiem słodkim. (czytaj dalej…)

Obiad — powinien składać się z zupy, drugiego dania i ewentualnie deseru. Zupy przyrządzamy różnorodne: na rosole lub podprawiane masłem, śmietaną, mlekiem. (czytaj dalej…)

Drugie śniadanie — powinno tylko łagodzić uczucie głodu, lecz nie zaspokajać go całkowicie. (czytaj dalej…)

Pierwsze śniadanie — powinno być z zasady posiłkiem mlecznym. Podajemy zupy mleczne (z dodatkiem kasz drobnych i grubych, makaronów, klusek lanych i innych) lub szklankę mleka, mleko z kawą lub kakao. (czytaj dalej…)

Posiłki dziecka dwuletniego (powinno być ich 5 w ciągu dnia), należy podawać o określonej porze dnia. Przedstawiamy zalecaną charakterystykę tych posiłków. (czytaj dalej…)

Z chwilą ukończenia przez dziecko 12 miesięcy zamyka się najtrudniejszy dla dziecka i dla matki okres — niemowlęctwo. W drugim, trzecim roku dziecko staje się silniejsze, bardziej samodzielne, ale ciągle wymaga wzmożonej troski rodziców, bowiem rozwija się szybko i to nie tylko fizycznie, ale i umysłowo. (czytaj dalej…)

Do wyposażenia domowej apteczki należą: prestoplast, wata, lignina, bandaże, środek antyseptyczny (spirytus), pabiamid, termometr, zakraplacz do oczu, nożyczki i peseta. (czytaj dalej…)

Wiadomo, że wiele dzieci ulega nieszczęśliwym wypadkom i wiele z nich z tego powodu umiera. Rozwój motoryzacji sprzyja wzrostowi liczby wypadków drogowych. Nieuwaga bywa niekiedy przyczyną oparzeń dziecka. Brak zabezpieczenia leków, które stają się dostępne dla dziecka — to najczęstsze przyczyny wypadków. (czytaj dalej…)

Zajęcia plastyczna, do których zaliczamy: rysowanie, malowanie, lepienie, wycinanie — to zabawa i jednocześnie pierwsze przejawy twórczego działania dziecka. (czytaj dalej…)

Zabawy dydaktyczne stanowią taki rodzaj zabaw, w którym chcemy “czegoś” dziecko nauczyć, pobudzić jego rozwój umysłowy. Są one projektowane przez dorosłego i wymagają rozwiązania przez dziecko jakiegoś zadania. (czytaj dalej…)

Zabawy tematyczne to zabawy “w coś”, na jakiś temat: w dom, w sklep, w lekarza, we fryzjera itp. W drugim roku życia są one jeszcze bardzo ubogie. Na tym etapie nazywamy je zabawami naśladowczymi. (czytaj dalej…)

Zabawy konstrukcyjne to zabawy, w wyniku których powstaje “coś”, jakiś wytwór sporządzony rękami dziecka lub przy użyciu narzędzi. Rezultatem działania dziecka jest na przykład budowla z klocków. (czytaj dalej…)

Zabawy manipulacyjne są najprostszym, występującym już w niemowlęctwie sposobem bawienia się. Polegają one na wykonywaniu prostych, wielokrotnie powtarzanych czynności ruchowych, które nie prowadzą do żadnych wytworów. (czytaj dalej…)